อัรบะอีน : ทำไมการรำลึกนี้จะต้องมีต่อไปอีกสี่สิบวัน? (ตอนที่3)

857

ศาสนาที่มาจากความรู้สึกกับปลุกจิตสำนึก นั้นไม่เหมือนกัน ปลุกจิตสำนึกคือใช้แค่ emotion (ความรู้สึก) ซึ่ง emotion นั้นชั่วครู่เดียวมันก็จะดับลง แต่ถ้าหากมันเป็นจิตวิญญาณ… มันเป็นรูฮ… ไม่มีอะไรที่จะเปลี่ยนสิ่งนั้นได้ ดั่งที่เราจะเห็นเมื่อเราให้สลามว่า

وَعَلَى الأرواحِ الّتي حَلّتْ بِفِنائِكَ

ที่จริงแล้ว ตรงนี้หมายถึงการสลามไปยังจิตวิญญาณที่มีอุดมการณ์ ไม่ใช่สลามยังรูฮที่ออกจากร่าง ที่เราให้สลามท่านอิมามฮุเซน(อ) แล้วสลามไปยังสาวกของท่าน คือสลามไปยังจิตวิญญาณที่ได้พลี สลามไปที่จิตวิญญาณอันนั้น จิตวิญญาณแห่งการพลี ไม่ได้เป็นตัวของรูฮ ที่ออกจากบะดัน (เรือนร่าง) จิตวิญญาณที่สลามัต จิตวิญญาณที่ไม่มีอะไร เปลี่ยนแปลงได้!!!

และเราก็เช่นกัน ถ้าหากว่าเราจะมีจิตวิญญาณเหล่านั้นไม่มากก็น้อย ก็จะต้องปลูกฝัง และเวลาของมันอย่างน้อยๆ ทุกๆ ปีจะต้องรำลึก จะต้องปลูกฝังสี่สิบวันสี่สิบคืนเป็นอย่างน้อย และที่จริงแล้วคือหลังจากนั้นตลอดไป เมื่อจะดื่มน้ำก็รำลึก เมื่อจะนมาซเราทำการสุญูดบนดินกัรบะลา ก็คงรำลึก คงความเข้าใจตลอดไป

ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงถูกเน้นอยู่ตลอดเวลา? ทำไมดินกัรบะลาจะต้องอยู่ต่อหน้าเราเมื่อเราทำการนมาซ ?

เพราะตลอดเวลาจะต้องมีจิตวิญญาณอันนี้ เพราะไม่ว่าวันหนึ่งวันใดมนุษย์จักต้องถูกทดสอบจากอัลลอฮฺ(ซบ) และในการทดสอบที่แท้จริงนั้น ย่อมไม่ใช่ถูกทดสอบด้วยเรื่องเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าวันนี้เราไม่ด่าใครแล้วเราผ่านการทดสอบนั้นไม่ใช่!!! นั่นไม่ใช่การทดสอบ!! วันนี้เราไม่พูดเรื่องใคร เราประสบความสำเร็จแล้ว ไม่ใช่!! การทดสอบมีมากมายหลายรูปแบบ แต่การทดสอบที่ให้ตัดสินใจว่า จะยึดสัจธรรมหรือจะละทิ้งสัจธรรม ต้องมีมาในชีวิตของมนุษย์ !! การทดสอบว่าจะทิ้งอุดมการณ์หรือจะอยู่ในอุดมการณ์ นั่นคือการทดสอบที่แท้จริงสำหรับมนุษย์ !!

และยามที่ต้องเผชิญกับการทดสอบที่แท้จริงนั้น ด้วยจิตวิญญาณแห่งกัรบะลาเพียงเท่านั้นที่จะทำให้มนุษย์ผ่านการทดสอบครั้งนั้นได้!!

ตัวอย่าง เช่น การทดสอบในประเทศอิหร่าน ถ้าหากเราย้อนหลังไปในช่วงเริ่มต้นการปฏิวัติของท่านอิมามโคมัยนี(รฎ) ทรราชกำลังปกครองประเทศนี้ ชาห์ แห่งอิหร่านกำลังจะร่วมมือกับชาติตะวันตกในการที่จะขุดรากถอนโคนอิสลามออกจากอิหร่าน

อิมามโคมัยนี (รฎ) ได้ออกมาประกาศว่า ถึงเวลาแล้วเช่นกันที่เราจะต้องโค่นล้มศัตรูของอิสลาม ผู้เป็นตัวแทนในการทำลายล้างอิสลาม!!

ประกาศแค่นี้แล้วเพียงพอไหม? ประกาศสิ่งนี้ฝ่ายตรงข้ามก็ตอบโต้ด้วยกระสุนด้วยลูกปืน ด้วยการ เข่นฆ่า คนอิหร่านพร้อมไหม?

ตรงนี้แหละ!! เมื่อถามว่าแล้วคนอิหร่านพร้อมไหม? ตรงแหละเมื่อถูกปลูกฝังด้วยชีวิตจิตวิญญาณแห่งกัรบะลาอฺ คนอิหร่านจึงพร้อม ตายไปสักกี่แสนคน เขาก็พร้อม

เมื่อได้ชัยชนะมา ยึดได้แล้ว สามารถตั้งรัฐบาล สถาปนารัฐอิสลามแห่งอิหร่านขึ้นมา …แล้วการทดสอบจบไหม?

ไม่จบ !! ไม่ทันจะหายใจด้วยซ้ำ เพียงชั่วระยะหนึ่งชาติตะวันตก ๗๙ ชาติ ก็สร้างสงครามขึ้นมาเพื่อที่จะล้มรัฐบาลอิหร่าน รัฐบาลอิสลาม

คนอิหร่านจะเดินต่อไหม? จะสู้ต่อไปไหม?

เมื่อตอบว่าพร้อม ความสำเร็จก็เกิดขึ้น อีกจำนวนนับแสนที่เสียไปในสงครามอิรัก -อิหร่าน เพื่อที่จะปกป้องสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน!!

อัลฮัมดุลิลลาฮฺ ที่ชีวิตนักเรียนศาสนาของข้าพเจ้าอยู่ในยุคนั้นพอดี… เรียนในวันนั้นพอดี… ทำให้ข้าพเจ้าได้เห็นว่า ในสงครามไม่มีอะไรเลย นอกจาก เสียงของอะฮฺลุลบัยตฺ(อ)เท่านั้น พี่น้อง!!!!

กองกำลังมะฮฺดี(อ)… กองกำลังซะฮฺรอ(อ)… กองพลญะอฺฟัร(อ) … กองกำลังอะลี(อ)… ในแต่ละครั้งของการโจมตี ถูกกู่ก้องด้วยเสียงว่า ยาซะฮฺรอ !!! ในแต่ละครั้งของการโรมรันกับข้าศึก มีแต่เสียงกล่าวว่า ยาฮุเซน!!!

ชื่อของการปฏิบัติการเกี่ยวข้องกับศาสนา เอาเรื่องของกัรบะลาทั้งหมดเข้ามาอยู่ในสงคราม ซึ่งแน่นอนว่า การปลูกฝัง…. ความเข้าใจในฮะดีษต่างๆ … วาทกรรมต่างๆ ในอาชูรอ ถูกนำมาใช้ในสงครามที่คนอิหร่านใช้ในการพลี ใช้ในการเสียสละ…

กระทั่งเมื่ออเมริกาส่งข้อเสนอมาให้ยุติสงคราม ซึ่งเป็นข้อเสนอที่อัปยศ!! ท่านอิมามโคมัยนี (รฎ) ได้บอกว่า ฉันจะไม่ตอบข้อเสนอนี้จากพวกท่าน แต่พรุ่งนี้ให้ฟังว่าประชาชาติอิหร่านจะตอบว่าอย่างไร?

รุ่งเช้า บนท้องถนนทั่วทั้งประเทศอิหร่านเต็มไปด้วยประชาชนที่ออกมาเดินขบวน แล้วตะโกนว่า

ฮัยฮาต มินนัซซิลละฮฺ…!!

ขอให้ความอัปยศออกห่างจากเรา…!!

เราไม่มีวันที่จะยอมรับ ข้อเสนอที่อัปยศอันนี้!!

นี่เป็นเพียงแค่ตัวอย่างว่า เรื่องราวแห่งกัรบะลา ชีวิตและจิตวิญญาณเข้ามาอยู่ในตัวของเรา

ถามว่า จบไหมพี่น้อง? สงครามสงบลง แต่ทุกอย่างก็ยังไม่จบ !!!! คนอิหร่านต้องซื้อของแพงอย่างมาก เพราะโดนศัตรูบอยคอตทางเศรษฐกิจ และด้านอื่นๆ

แต่อิมามโคมัยนี (รฎ) ได้ออกมาพูดว่า บอยคอตสักขนาดไหน ก็ไม่เหมือนกับกัรบะลาอฺ…!!

ถอยไหม??? ไม่ถอย

ที่กัรบะลาอฺ เขาไม่ให้ดื่มน้ำ!!! อิหร่าน คงจะไม่ถึงขั้นที่ศัตรูจะปิดน้ำไม่ให้ดื่ม ขณะที่กัรบะลา ถูกปิดไม่ให้ดื่มน้ำ แต่นี่เราแค่ถูกกดดัน ให้ซื้อของในราคาที่แพงหน่อยเท่านั้น

อิหร่านต่อสู้มาเรื่อยจนกระทั่งเกิดการพัฒนา และจนถึงปัจจุบันกำลังจะกลายเป็นประเทศที่มีวิทยาการทางด้านนิวเคลียร์ที่ล้ำหน้าแล้ว ถามว่า จบไหม??? พี่น้อง !!! การทดสอบยังไม่จบ !!!!

เมื่อวานผมได้ดูข่าว ศัตรูต้องการจะหยุด โดยการสังหารนักวิทยาศาสตร์ของอิหร่าน แม้แต่ นักวิทยาศาสตร์ ก็เป็นชะฮีด ซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก นักรบอิสลามไม่ใช่จะต้องจับดาบเพียงอย่างเดียว!!!!

‘มุสตอฟา’ เป็นนักวิทยาศาสตร์หนุ่ม ที่ถูกลอบสังหาร โดยซีไอเอ เอมไอ ๖ และมอสสาด ร่วมกันสามขบวนการ คือ อังกฤษ อเมริกา และอิสราเอล รวมกันเพื่อจะฆ่านักวิทยาศาสตร์หนึ่งคนจนเป็นชะฮีด …

นักวิทยาศาสตร์ก็เป็นชะฮีดได้!! และหากว่า นักวิทยาศาสตร์เหล่านี้ ไม่มีอุดมการณ์ของอาชูรอ เมื่อได้ยินเสียงปืน ย่อมหนีไปที่อื่นแน่นอน

นี่คือการทดสอบ !! เมื่อสื่อได้สัมภาษณ์ญาติพี่น้อง แม้จะมีความเศร้าโศก แต่ไม่มีใครแสดงอาการตีโพยตีพาย ที่สำคัญพวกเขาไม่คิดว่านักวิทยาศาสตร์ก็จะเป็นชะฮีดได้

อัลฮัมดุลิลละฮ์นี่คือคำพูดของพ่อ

ส่วนภรรยาก็ออกมาพูดว่า ฉันไม่คิดว่า การมีสามีเป็นนักวิทยาศาสตร์แล้วฉันจะได้เป็นภรรยาชะฮีด!!”

การร้องไห้เสียใจเป็นเรื่องธรรมดา ท่านหญิงซัยนับ (อ) ก็ร้องไห้กับกัรบะลา แต่ไม่ใช่ร้องไห้แบบการสูญเสีย และการทดสอบลักษณะนี้มีอยู่ตลอดเวลา บรรดาศัตรูไม่เคยหยุด เราจะจับอาวุธหรือไม่ก็ตาม ศัตรูก็คือศัตรูอิสลาม!!!! เราจะเป็นทหารหรือไม่ก็ตาม ศัตรูก็คือศัตรู กุรอานก็ยืนยันชัดเจน

وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ

และชาวยิวและชาวคริสต์นั้น จะไม่ยินดี (ยินยอม) กับเจ้าเป็นอันขาด จนกว่าเจ้าจะปฏิบัติตามศาสนาของพวกเขา” (ซูเราะฮ์ บากอเราะฮ์ โองการที่ ๑๒๐)

อย่าละทิ้งศาสนา เพราะนั่นแหละ ศัตรูจึงจะหยุดการต่อสู้… การต่อสู้จึงจะจบลง… และการที่เราทิ้งศาสนามันก็ทำได้หลายรูปแบบ วันนี้ มันไม่ทำสงคราม มันก็บอยคอตทางเศรษฐกิจ อะไรต่างๆ ที่เกี่ยวกับศาสนา ศัตรูไม่เคยหยุด !!!

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….. เนื้อหาบางส่วนในหนังสือ ปรมัตถ์แห่งการพลี สดุดีอาชูรอ เล่ม 1 (มัจญลิส อัรบะอีน) ๑๓ มกราคม ๒๕๕๕ บรรยายโดย… ซัยยิดสุไลมาน ฮุซัยนี …………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ติดตามอ่านต่อ อัรบะอีน : ทำไมการรำลึกนี้จะต้องมีต่อไปอีกสี่สิบวัน? (ตอนจบ)